สรุปสัมมนาทางวิชาการศาลยุติธรรมประจำปี 2557

สัมมนาทางวิชาการศาลยุติธรรมประจำปี 2557

“กฎเกณฑ์การค้าระหว่างประเทศยุค AEC : เตรียมอย่างไรให้พร้อม”

อาเซียน หรือสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นตามปฎิญญากรุงเทพ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2510 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมความร่วมมือทางด้านการเมืองเศรษฐกิจและสังคม ส่งเสริมสันติภาพและความมั่นคงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเมื่อการค้าระหว่างประเทศในโลกมีแนวโน้มกีดกันการค้ารุนแรงขึ้นทำให้อาเซียนได้หันมามุ่งเน้นกระชับ และขยายความร่วมมือด้านเศรษฐกิจการค้าระหว่างกันมากขึ้น

การเปลี่ยนแปลงของอาเซียนที่จะถึงนี้อาจต้องประสบกับวิกฤตความเสี่ยงระดับโลกทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม และการเมือง การรวมกันเป็นตลาดเดียวของประชาคมอาเซียนจะเป็นการสร้างโอกาสและอำนาจต่อรอง และเป็นการเพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจและจะเป็นการเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันของประเทศสมาชิกกลุ่มอาเซียนกับกลุ่มประเทศมหาอำนาจ เนื่องด้วยอาเซียนจะเป็นประชากรรวมเกือบหกร้อยล้านคน หรือคิดเป็นหนึ่งในสิบของประชากรโลก การรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจของอาเซียนจะเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจเนื่องจากส่งเสริมให้เกิดการเปิดตลาด เคลื่อนย้ายปัจจัยการผลิตระหว่างประเทศสมาชิกที่ลึกซึ้งและกว้างขวางยิ่งขึ้น รวมถึงความร่วมมือในด้านการอำนวยความสะดวกทางการค้าและการลงทุน เพื่อลดอุปสรรคทางด้านการค้า ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนามาตรฐานการครองชีพและการกินดีอยู่ดีของประชาชน

ประเทศไทยเป็นหนึ่งในห้าประเทศผู้ก่อตั้งสมาคมอาเซียน ในวาระที่จะเปิดเขตเสรีทางการค้านั้น ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ อดีตเลขาธิการอาเซียนได้ให้ความเห็นว่า ประเทศไทยยังขาดความพร้อมในหลายๆด้าน ยกตัวอย่างเช่น ในด้านของภาษา ซึ่งในกฎบัตรสมาคมแห่งประชาชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ข้อ34 ได้กำหนดให้ภาษาที่ใช้ในการทำงานของอาเซียนคือ ภาษาอังกฤษ ในขณะที่ปัจจุบันคนไทยส่วนน้อยเท่านั้นที่สามารถใช้ภาษาอังกฤษได้ดี ซึ่งเป็นข้อด้วยหากเทียบกับประเทศสมาชิกอื่นๆในอาเซียน ดังนั้นประเทศไทยจึงต้องพัฒนาด้านภาษาก่อนเป็นลำดับแรก โดยเริ่มที่ระบบการศึกษาในประเทศ

ประการต่อมา ประเทศไทยแม้จะมีทรัพยากรธรรมชาติซึ่งเป็นวัตถุดิบในการแปรรูปเป็นสินค้าหลากหลาย แต่ประเทศไทยยังขาดความรู้รวมถึงเทคโนโลยีที่ทันสมัยในการบริหารจัดการกับทรัพยากรที่มีอยู่ เราจึงต้องพัฒนาบุคลากร และเทคโนโลยีใหม่ๆๆ นอกจากเรื่องเทคโนโลยีแล้วการพัฒนามาตรฐานฝีมือแรงงานของไทยควรจะได้รับการพัฒนาด้วย มิใช่พัฒนาขึ้นแต่เพียงค่าแรงค่าแรงขั้นต่ำ ซึ่งการขึ้นค่าแรงนี้ส่งผลโดยตรงต่อราคาสินค้าและบริการต่างๆที่มีต้นทุนสูงขึ้น เมื่อต้นทุนสูงทำให้นักลงทุนต่างชาติหลีกเลี่ยงที่จะเข้ามาลงทุนในไทย

อีกประเด็นที่สำคัญในการพัฒนาประเทศคือการกระจายความเจริญให้ไปสู่ทุกภูมิภาคในประเทศอย่างทั่วถึงมิใช่กระจุกตัวอยู่แต่เฉพาะเขตเมือง เพื่อจะได้เป็นการกระจายรายได้สู่ประชากระอย่างทั่วถึง เพื่อลดความเหลี่ยมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคมในประเทศ

นอกจากปัญหาในเรื่องภาษา เศรษฐกิจ การค้าต่างๆแล้ว ปัญหาที่สำคัญมากอีกปัญหาหนึ่งคือปัญหาความขาดเสถียรภาพทางการเมือง การคอรัปชั่นของนักการเมืองไทย ที่ทำให้นักลงทุนต่างชาติขาดความมั่นใจที่จะเข้ามาลงทุน

ในเรื่องการท่องเที่ยวนั้น ในประเทศไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวที่อุดมสมบูรณ์เป็นจำนวนมาก แต่ขาดการบริหารจัดการที่เหมาะสม ตั้งแต่เรื่องการคมนาคม เรื่องที่พัก มาตรฐานความสะอาด และที่สำคัญคือเรื่องของการรักษาความปลอดภัยของผู้ที่มาท่องเที่ยว ทำให้นักท่องเที่ยวขาดความมั่นใจ ไว้ใจที่จะเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศของเรา

ที่กล่าวมาข้างต้นถือเป็นปัญหาที่สำคัญในการเตรียมความพร้อมสำหรับการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในปี 2558 ที่จะถึงนี้